Każde społeczeństwo buduje swój system wartości na określonych fundamentach. Jednym z nich jest ochrona życia najsłabszych. Od tego, jak traktujemy najbardziej bezbronnych, zależy moralna kondycja całej wspólnoty. Fundacja Pro-Life stoi na stanowisku, że prawo do życia nie jest przywilejem nadawanym przez prawo czy okoliczności, lecz wartością podstawową, niezależną od wieku, zdrowia czy sytuacji życiowej.
Życie jako wartość niezbywalna
Rozwój nauki jednoznacznie potwierdza, że życie ludzkie zaczyna się w momencie poczęcia. Od tej chwili mamy do czynienia z odrębnym organizmem, który rozwija się w sposób ciągły i naturalny. Podważanie tej prawdy prowadzi do relatywizacji wartości życia i otwiera drogę do uznaniowych decyzji o tym, kto zasługuje na ochronę, a kto nie.
Społeczna odpowiedzialność za najsłabszych
Społeczeństwo, które uznaje eliminację najsłabszych za rozwiązanie problemów, traci zdolność do solidarności. Zamiast szukać realnych form pomocy kobietom w trudnej sytuacji, przerzuca się ciężar decyzji na jednostkę. Tymczasem odpowiedzialność za życie powinna być wspólna – oparta na wsparciu, a nie na skracaniu problemu do jednej decyzji.
Rola instytucji i państwa
Państwo ma obowiązek tworzyć warunki, w których ochrona życia idzie w parze z realną pomocą: wsparciem materialnym, dostępem do opieki medycznej i psychologicznej oraz promocją adopcji. Hasło stop aborcji nie jest wyrazem agresji, lecz wołaniem o zmianę kierunku myślenia – z eliminacji problemu na jego rozwiązanie.
Podsumowanie
Prawo do życia to fundament sprawiedliwego społeczeństwa. Bez jego poszanowania nie da się zbudować trwałej wspólnoty opartej na odpowiedzialności i wzajemnym szacunku.
